Mid-East VS 2019, Dag 12: Cullman – Manchester

Vrijdag 4 oktober 2019,

De route voor vandaag:

Als we wakker worden checken we iedere dag natuurlijk eerst alle social media. Maar ook controleren we regelmatig de creditcard en de bankrekening. Just-to-be-sure. Op het overzicht van de creditcard zien we dat het hotel nogmaals in rekening is gebracht en dat terwijl we dit hotel in februari al via Expedia betaald hebben. Bij het het uitchecken melden we dit bij de receptie en de dame achter de receptie gaat het voor ons uitzoeken. Het probleem is alleen dat het systeem opnieuw is opgestart en dat ze het wachtwoord niet weet. Dus ze gaat druk WhatsApp-en met de managers voor het wachtwoord.

Als ze eenmaal het wachtwoord heeft ziet ze dat er inderdaad iets niet klopt met onze reservering maar voor ze ons kan crediteren moet ze eerst contact opnemen met Expedia. Ook dat proces verloopt nogal moeizaam. Expedia wil haar gegevens verifiëren en belt eerst terug op een vast nummer van het hotel. Dan moet ze allerlei codes en informatie doorgeven. En dan na alles bij elkaar bijna een half uur wachten komt het verlossende woord: inderdaad we zijn ten onrechte dubbel aan het betalen voor het hotel. De dubbele boeking zal gecrediteerd worden. Gevolg is wel dat we ruim een half uur later dan gepland vertrekken bij het hotel.

We tanken de auto af, kopen een kop koffie en gaan op weg naar Stephans Gap. Stephans Gap is een sinkhole waar we te voet in af kunnen dalen. We hebben vooraf via een website een vergunning geregeld om Stephans Gap te mogen bezoeken. Het is ongeveer 100 mijl rijden naar Stephans Gap en onderweg bezoeken we nog wat antiekwinkels. Bij de derde hebben we nog steeds geen kentekenplaten weten te vinden, maar de eigenaar is behoorlijk behulpzaam. Hij vraagt ons wat we zoeken en kan vrijwel meteen bevestigen dat hij niet heeft wat we zoeken. Hij weet nog wel twee andere zaken die mogelijk wel hebben wat we zoeken. Eentje ligt buiten onze route maar de andere zaak komen we zeker langs. Zijn routebeschrijving? Look for the shop down the road with a lot of old rusty iron junk outside. This guy will have for sure what you are looking for. Geweldig! 😂

En inderdaad een paar mijl verderop treffen we een winkel aan met een hoop roestige zooi buiten. En binnen? Net zo’n zooi als buiten maar hij heeft wel veel kentekenplaten. We kopen er 2 voor $ 5 per stuk. Eentje van een staat die we nog zochten en eentje omdat we die mooier vinden dan degene die we eerder hebben gekocht: van de staat Alabama. Alleen deze heeft de tekst: “Sweet home Alabama”. Die konden we echt niet laten liggen… En die dubbele plaat verpatsen we in Nederland wel weer.

NASA Marshall Space Flight Center

We zien langs de weg ineens een joekel van een raket staan. We nemen dus de afslag en besluiten dit even van dichtbij te gaan kijken. Hier blijkt het NASA Marshall Space Flight Center te zitten. We gaan niet naar binnen maar nemen foto’s vanaf de parkeerplaats.

Stephans Gap

Rond 1 uur komen we aan bij de parkeerplaats bij Stephans Gap. Via de online inschrijving hebben we de pincode van het het gekregen en kunnen we onze auto op het terrein parkeren. Het is al weer behoorlijk warm ondertussen. Minder warm dan de afgelopen dagen, maar toch nog warm genoeg. We laten een kopie van de vergunning achter op ons dashboard, we pakken onze zaklampen en voldoende water en beginnen aan de wandeling naar dit sinkhole. De wandeling zou 0,8 mijl moeten zijn volgens onze informatie, Maar we lopen uiteindelijk 1,3 mijl voor we bij de ingang zijn. 0,8 mijl zal het dan wel hemelsbreed zijn… 😉 De route onderweg is goed aangegeven met gele markers.

Stephans Gap

Een stukje voor we bij de sinkhole zijn komen we een aantal berggeiten tegen. Die zijn wel op hun hoede voor ons maar toch kunnen we behoorlijk dichtbij komen voor ze voor ons uit de weg gaan. Best gaaf om zo dicht bij te kunnen komen bij deze beesten. Bezweet komen we aan bij de ingang. Stephans Gap heeft 2 ingangen. Het sinkhole waarin je kunt abseilen en een zij-ingang waarin je ook te voet kunt afdalen. We rusten even uit bij het gat en dalen dan langzaam af via de zij-ingang. In de grot is het heerlijk koel en we maken behoorlijk wat foto’s.

Hierna verlaten we de grot en keren we terug naar de auto. We zijn blij als we weer bij de auto zijn en in de airco kunnen gaan zitten. We schrikken echter als we op de navigatie kijken. Volgens de navigatie komen we 10 over 4 pas bij de Jack Daniels destilleerderij aan. En we hebben om kwart voor 4 een tour gereserveerd. We verlaten dus snel de parkeerplaats en het eerste deel van de 70 mijl die we moeten rijden geven we behoorlijk gas. In de hoop toch wat tijd goed te kunnen maken. Het eerste stuk kunnen we ook zeker inlopen op de voorspelde aankomsttijd. Als we echter op een highway terecht komen met iedere paar mijl stoplichten dan beseffen we dat we het nooit gaan halen op deze manier en besluiten we het rustiger aan te doen en geen risico te nemen dat we ook nog een dikke bon krijgen.

Jack Daniels

We komen dus te laat aan bij Jack Daniels. In het bezoekerscentrum worden we gelukkig zonder extra kosten omgeboekt naar de eerstvolgende tour. Tijdens de tour mogen we alleen buiten foto’s en video opnames maken. Dus helaas hebben we geen foto’s van de binnenkant van de fabrieken. Maar de rondleiding is zeker de moeite waard. En natuurlijk ook de proeverij aan het einde van de tour 😋. Vooral de 3 single barrel whiskey’s zijn erg lekker…

Jack Daniels

Na deze rondleiding rijden we nog even naar het centrum van Lynchburg waar we nog even shoppen voor een Jack Daniels t-shirt. Hierna wordt het tijd om echt naar het hotel te rijden. Waar we iets voor zevenen in het donker aankomen. We droppen onze koffers op de kamer en gaan dan meteen een biertje pakken in Logan’s Roadhouse. Waar we tevreden terugkijken op weer een mooie dag.

 

 

Overnachting: Sleep Inn & Suites, Manchester
Vandaag gereden: 194,0 mijl (312,2 km)
Totaal gereden: 1949,1 mijl (3136,8 km)
Gemiddeld verbruik vandaag 24,5 mpg (9,6 ltr/100 km)
Het weer vandaag: Iets minder warm dan de afgelopen 2 weken. Maar nog steeds iets te aangenaam. Zeker als we aan het lopen zijn.

Terug naar dag 11 – Verder naar dag 13


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.