West VS en Canada 2014, Dag 10: Kalispell – Waterton Lakes

15 september 2014,

Waarschuwingen genoeg… nu die beer nog…

Vandaag is het dan eindelijk gelukt. We hebben onze eerste beer gespot!!! Maar later daarover meer. Wederom is het ontbijt deze ochtend inclusief in het hotel. Als je dat vergelijkt met onze vorige road-trip dan worden we nu echt in de watten gelegd. De vorige keer kregen we nauwelijks een ontbijt en als we er al een kregen stelde dat meestal weinig voor. Nu hebben we bijna iedere keer ontbijt inclusief en het is merendeel nog behoorlijk goed ook. Boffen wij even… ;-). Dus na het gebruikelijke ochtendritueel: wij ontbijten, de auto tanken, ruiten schoonmaken, lunch scoren voor onderweg etc. kunnen we vertrekken.

Trail of the Cedars

Vandaag rijden we door het Glacier National Park over de going to the Sun Road. Onderweg stoppen we op verschillende plekken. Als eerste lopen we de Trail of the Cedars. Het is nog erg vroeg in de ochtend en een beetje fris. Maar omdat het weer een aangename dag belooft te gaan worden hebben wij beiden al een korte broek aan. We krijgen dan ook wat behoorlijk vreemde blikken van in mensen gehuld in sjaals, mutsen, dikke jassen en handschoenen. Stelletje watjes… Als je gewoon in beweging blijft is er niet aan de hand, dan is het zelfs lekker. En wij hebben de voorspellingen voor de rest van de dag gecontroleerd voor vertrek. Die korte broek zal later nog wel van pas komen. 😉

Trail of the Cedars

Na deze korte wandeling rijden we verder. We stoppen nog even bij de Oberlin Falls waar we midden tussen de sneeuw staan. Erg gaaf! Daarna vervolgen we onze weg over de Going to the Sun Road. Onderweg komen we langs wegwerkzaamheden over een afstand van ruim 9 mijl en onze auto wordt er op die dirt road dan ook niet echt schoner op. Ach hebben de jongens van Alamo tenminste wat te doen als we hem weer inleveren op het einde.

Going to the Sun road

Onze volgende stop is Sun Point waar we een trail willen lopen rond de top. Alleen is het zo ongelofelijk druk op de parkeerplaats dat we dat plan maar snel opgegeven en besluiten om door te rijden. Het is zonde om een half uur rondjes te blijven rijden over de parkeerplaats in de hoop dat we een plekje vinden. We rijden dus het park uit en zijn ondertussen al dicht bij de Canadese grens. Voor we echter de grens oversteken bezoeken we nog een ander deel van het park en rijden via dus een andere ingang naar de Running Eagle Falls trail. Onderweg komen we nog de nodige kuddes wilde koeien tegen, dus het blijft opletten onderweg.

Going to the Sun Road

Na deze trail rijden we weer het park uit op weg naar weer een ander deel van het park waar we rond Swift Current Lake een trail willen lopen. Net nadat we het park uit zijn staan er een hoop auto’s langs de kant geparkeerd, allemaal Park Rangers erbij en mensen in de berm die driftig met film- en fototoestellen in de weer zijn. Dat kan waarschijnlijk maar 1 ding betekenen: Beren! Wij dumpen snel de auto ergens aan de kant van de weg en lopen met foto- en filmcamera in de aanslag richting de plek waar iedereen staat te kijken. Helaas! We zijn net te laat. Als we aan komen lopen is de beer al in de struiken verdwenen en laat zich niet meer zien… 🙁 Balen…

Going to the Sun Road

Een beetje teleurgesteld gaan we dus maar verder naar onze volgende stop. Tijdens ons rondje rond Swift Current Lake worden we als troost wel getrakteerd op verschillende eekhoorns en we zien zelfs een eland aan de overzijde van het meer. Na het rondje van ruim 4 km stappen we in de auto op weg naar Waterton Lakes National Park in Canada. Op weg naar de Canadese grensovergang komen we een overvloed van loslopende wilde koeien en stieren tegen. Bij de grenspost krijgen we de gebruikelijke vragen voorgeschoteld: waar komen jullie vandaan, waar wonen jullie, waar ga je heen, vuurwapens, drugs, bearspray of teveel geld bij je? Aangezien onze antwoorden de douaneambtenaar tevreden stellen krijgen we de nodige stempels in ons paspoort en mogen we verder rijden.

Running Eagle Falls Trail

Voor we verder gaan zetten we eerst de Tomtom terug naar km’s in plaats van mijlen. Onze snelheidsmeter in de auto geeft alleen mijlen aan en het is gemakkelijker om de maximumsnelheid op de Tomtom dan in de gaten te houden dan de hele tijd mijlen van je snelheidsmeter terug rekenen naar km’s. Vlak voor de ingang van het park, waar ook ons hotel ligt, worden we dan eindelijk toch nog verrast met onze eerste beer. We hielden er beiden eigenlijk al geen rekening meer mee. Maar ineens staan er weer auto’s langs de kant en zien we weer hele kuddes toeristen met film- en fotoapparatuur in de aanslag. Wij zetten de auto stil en nog voor we kunnen filmen of fotograferen is de beer al weer vertrokken. Maar dit keer hebben we hem gelukkig wel gezien! Erg bijzonder om zo’n beest in het wild te zien! 🙂

Running Eagle Falls Trail

We rijden dolgelukkig door naar het hotel en checken in. Daarna gaan we op naar een bar voor een lokaal biertje en wat te eten. Onze keuze is gevallen op een ‘starter to share’ met nachos, jalapenos, kaas, vlees en andere lekkere dingen. De dame achter de bar waarschuwt ons al dat het een stevige portie is. Maar als ze hem komt brengen zien we dat ze echt niet heeft gelogen. De portie is zo groot dat daar wel 4 man van kan eten. Maar wel erg lekker. We hebben alleen wel de helft terug moeten geven, het was echt veel te veel…

Gereden afstand vandaag: 351 km

Terug naar dag 9Verder naar dag 11

Glacier National Park

Beetje vies…

Swift Current Lake

Swift Current Lake

Swift Current Lake

Swift Current Lake

Swift Current Lake


Reacties

West VS en Canada 2014, Dag 10: Kalispell – Waterton Lakes — 4 reacties

  1. Gisteren 22 graden en zonnig, vandaag zelfs 24 tot 26 graden en zonnig. Ons hoor je dus niet klagen. Het is alleen ‘s morgens aan de frisse kant. Soms zelfs onder of rond het vriespunt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.