Alaska 2018, Dag 9: Valdez

Donderdag 7 juni 2018,

De route voor vandaag:

We worden ruw gewekt als om half 7 het brandalarm afgaat in het hotel. Omdat het wel een vreemde tijd is voor een oefening (of test) besluiten we ons toch maar aan te kleden. En dan ineens stopt het alarm. Het blijkt toch vals alarm te zijn. We proberen nog even te slapen maar om 7 uur gaat het brandalarm nog een keer af, weer vals alarm. Onze eigen wekker staat om half 8 en we proberen om nog even in slaap te komen. Maar helaas… snoozen op een brandalarm is toch niet helemaal hetzelfde als snoozen op je eigen wekker thuis.

We rollen ons bed uit, kleden ons aan en net als we beneden willen gaan ontbijten valt ook de stroom uit. Dus in de eetzaal geen toaster meer om brood te roosteren, geen jus meer uit de machine die ook stroom nodig heeft en ook geen koffie uit de koffiemachine. Gelukkig staan in de lobby nog een aantal thermoskannen met koffie. We eten ons brood dus on-getoast en dan smaakt het toch anders. Gelukkig smaken de scrambled eggs en de sausage wel goed. Heel even komt de stroom weer terug en als we net een jus-tje hebben gehaald uit de machine valt de stroom nog een keer uit. Het probleem blijkt niet in het hotel te zitten want de hele stad zit zonder stroom. Na het ontbijt lopen we nog even een rondje door de haven en gaan ons om 10 uur dan melden bij Stan Stephen Cruises voor onze cruise door Prince William Sound. De stroom doet het ondertussen weer en hun kantoor ligt langs het hotel. We checken in en krijgen te horen dat we om half 11 aan boord mogen. Het is bewolkt en grauw maar de zee is redelijk kalm.

Zeeotters

Stipt om half 11 stappen we aan boord en zoeken ons plekje uit op het beneden dek. De boot is nog niet voor een kwart gevuld en dat is gunstig als er iets gespot wordt. Je staat eigenlijk altijd wel vooraan aan de reling. Na een korte veiligheidsinstructie varen we uit en als we net een paar minuten de haven uit zijn zien we een paar zeeotters relaxed op de zee dobberen. Schijnbaar brengen ze een groot gedeelte van hun dag dobberend op zee door. We varen verder langs de haventerminals en het dock waar de olietankers worden gevuld met ruwe olie uit Alaska. Uiteraard komt ook het incident met de Excon Valdez ter sprake in het praatje van de kapitein. Ondertussen zijn er veel extra maatregelen genomen om een dergelijke ramp te voorkomen. Verder krijgen we ook het levensmotto van de kapitein te horen. We moeten onderweg blijven uitkijken voor wildlife. Hoe je dat makkelijk herkent? Heel simpel: If it moves it ain’t a rock. 🙂 En dat kan hij nog vaak roepen deze dag.

Zeearend

We verlaten de haven van Valdez en zetten via de straat van Valdez koers richting de baai van Prince William Sound. De boot vaart redelijk rustig langs de kust zodat we wild kunnen spotten. Het duurt dan ook niet lang en de eerste zeearend van de dag wordt gespot. We varen verder en komen onderweg nog wat groepjes dobberende zeeotters tegen.

IJsberg van de Columbia Glacier

Als we de straat van Valdez verlaten steken we over en varen we om Heather Island de Columbia Glacier baai in. Onderweg wordt de lunch geserveerd: Clamshowder of Minestronesoep met een bagel en cream cheese. We hebben de lunch nog niet op of daar komen we eerste ijsbergjes al tegen. We beginnen met her en der een kleine ijsbergje maar voor we het weten komen we echt serieus grote jongens tegen. Sommige groter dan menig kantoorgebouw. En ook met hele mooie blauwe kleuren. Echt indrukwekkend. Op sommige ijsschotsen liggen ook zeeotters te rusten en dan opeens zien we ook zeehonden op een ijsschots liggen. Hoe gaaf. We krijgen uitgebreid tijd ze te fotograferen terwijl onze boot langzaam voorbij vaart.

Pakijs van de Columbia Glacier

Naar mate we dichterbij de gletsjer komen krijgen we steeds meer ijs te zien. De kapitein verteld dat het altijd maar afwachten is of we helemaal tot aan de voet van de gletsjers kunnen komen. Hij moet immers wel veilig door het ijs zien te komen. Maar met de nodige stuurmanskunst weet hij ons tot aan de voet van de gletsjer te manoeuvreren. Daarvoor moeten we wel nog door een strook pakijs wat voor de gletsjer ligt. Dat doen we met een stapvoets tempo om de boot niet te beschadigen. Uiteindelijk liggen we dan op enkele honderden meters van de Columbia Glacier en daar blijven we zeker een half uur stil liggen terwijl we genieten van de omgeving en het ijs wat steeds afbreekt van de gletsjer.

Afbrekend ijs van Columbia Glacier

Dat afbreken is lastig vast te leggen op foto of video want als je het hoort afbreken ben je eigenlijk al te laat. Meestal mag je al tevreden zijn als je het opspattend water en de golf op de foto weet vast te leggen. We keren om en varen behoedzaam de baai weer uit waarbij we onderweg de vele ijsbergen en ijsschotsen moeten zien te vermijden. Het voordeel van zoveel ijs onderweg is wel dat we getrakteerd worden op een overvloed aan zeehonden en zeeotters die op het ijs liggen te rusten. Als we het ijs achter ons laten kan de boot weer vaart maken en varen we naar Point Bull Head.

Zeeleeuwen

Daar liggen meestal grote groepen zeeleeuwen op het strand te rusten en ook wij worden vandaag niet teleurgesteld. We varen op een gegeven moment langs een strand waar er wel zeker 100 liggen te rusten. Omdat de wateren voor Valdez behoorlijk diep zijn kunnen we op alle plaatsen meestal vrij dicht bij de kust komen. En nu dus ook dus we kunnen ze ook horen grommen naar elkaar. Echt gaaf!

Bultrug walvis

Dan wordt het tijd om terug te varen naar Valdez. Wij zijn immer al ruim 4 uur aan het varen. Op de terugweg blijven we dicht langs de kust varen en opeens wordt een bultrug walvis gespot. We nemen onze tijd en moeten wat geduld hebben omdat deze best lang onder blijft, maar ineens zien we de fontein weer uit het water spuiten als de walvis uitblaast. We kunnen redelijk dichtbij komen en goede opnamen maken voor de walvis weer onderduikt. Dan moeten we afscheid nemen en zorgen dat we op tijd in de haven zijn. We zijn net weer op snelheid als de boot begint te draaien en eigenlijk weer terug vaart naar de open zee. Heel even denken we dat er nog iets gespot is maar al snel horen we van de kapitein dat er een ander vaartuig in nood is. En dat ze gaan kijken of we hulp kunnen verlenen. Dat blijkt uiteindelijk niet nodig te zijn omdat andere boten er eerder zijn dan ons en we draaien weer om naar de haven van Valdez waar we met een vertraging van ongeveer een half uur aankomen. Moe maar voldaan van een geweldige cruise met ontzettend veel wild (we hebben echt maar een fractie genoemd van wat we onderweg allemaal gezien hebben) en mooie gletsjers en ijsbergen.

We lopen even langs het hotel en besluiten om nog een keer naar Solomon Gulch zalmkwekerij te rijden om te kijken of we nog beren kunnen spotten. Maar het is nog te vroeg in het seizoen. Wel zien we nog een zeearend in de boom zitten. We eten een hapje in bar van het hotel en genieten onder het genot van een biertje na van weer een geslaagde dag. En dat ondanks het grauwe weer. Hieronder volgen nog veel meer foto’s van weer een top dag!

Overnachting: Best Western Harbor Inn, Valdez
Vandaag gereden: 21 mijl (31 km)
Vandaag gevaren 121 mijl (194 km)
Totaal gereden: 1071 mijl (1724 km)
Het weer vandaag: De dag begint grauw en fris en dat blijft eigenlijk de hele dag zo. Onderweg prikt heel af en toe de zon er door maar de grauwe wolken en frisse wind overheersen. Dat geeft uiteindelijk niet zo heel veel omdat we aan boord lekker in de verwarmde cabine zitten en alleen naar buiten gaan als er iets bijzonders te zien is.

Terug naar dag 8Verder naar dag 10


Reacties

Alaska 2018, Dag 9: Valdez — 11 reacties

  1. Heel fijn om te horen dat het goed gaat.
    Wel gaaf natuurlijk met die ijs schotsen , prachtige foto’s.
    Groetje mart en margriet

  2. Wat een prachtige dag hebben jullie gehad! Die foto’s zijn echt super kan me helemaal voorstellen dat het in het echt nog mooier is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.