Alaska 2018, Dag 11: McCarthy

Zaterdag 9 juni 2018,

De route voor vandaag:

Het voordeel van in de ‘The Middle of Nowhere’ slapen is dat je geen automatisch brandalarm hebt en geen telefoonservice. Vandaag mogen we na een heerlijke nacht dus gewoon wakker worden van onze eigen wekker. Die overigens al om 7 uur staat, dat dan weer wel. We willen de eerste shuttle naar Kennecott pakken om 9 uur om het maximale uit de dag te halen.

Rond kwart voor 8 komt Bonnie ons ontbijt brengen: vers gebakken muffins. In ‘The Middle of Nowhere’ is natuurlijk ook het ontbijt iets meer behelpen dan in een luxe hotel. Neemt niet weg dat de muffins beter smaken dan in mening luxe hotel. Bonnie vraagt of het goed is dat ze straks nog even aan het werk gaat in de cabin. Ze moet de waterleiding nog een keer goed doorspoelen en ook naar de geiser kijken voor de douche. Dat zijn nog een paar ‘opstartprobleempjes’ die ze moet oplossen. Dat is geen enkel probleem aangezien wij toch de hele dag op pad zijn.

Kennicott River voetbrug

Om half 9 zitten we in de auto en rijden naar de voetbrug die de Kennicott River over steekt. Daar parkeren we de auto in het ‘Base Camp’. Je moet een briefje invullen met datum, merk, type, kleur en kenteken van je auto, $5 dollar in een envelop stoppen en die weer in een ammo-kistje stoppen dat is vastgeschroefd aan een tafel. Je kunt je afvragen of dit ‘parkeerterrein’ echt wel eigen grond is of een gewoon een handige local die de toeristen op een gehaaide manier geld uit hun zakken klopt. We doen  geen moeite om het uit te zoeken en betalen gewoon.

Daarna lopen we de voetbrug over naar de andere kant. Een ouder stel zit ook te wachten en ze spreken Engels tegen elkaar. Dus wij zijn in de veronderstelling dat het Amerikanen zijn. Al snel komt het shuttlebusje aanrijden en we wachten nog heel even op andere passagiers die nog op de voetbrug lopen. Het is immers 5 mijl lopen vanaf de voetbrug naar Kennecott Mines. We rekenen $10 p.p. af voor een retourtje en mogen instappen.

Tijdens de rit naar McCarthy en Kennecott komen we er achter dat het oudere stel uit Nederland en Duitsland komt en in Tilburg hebben gewoond. Nu wonen ze in Koblenz. Hij is Nederlander en zij is Duitse. We kletsen wat met elkaar tijdens de busrit. In McCarthy stoppen we om door te geven aan de centrale dat onze bus vol zit en dat een tweede busje moet gaan rijden om de passagiers die in McCarthy staan te wachten weg te brengen.

In Kennecott bezoeken we het bezoekerscentrum, doen de dames achter de balie de groeten van Vicky uit Chitina en informeren naar de condities van de trail die we willen gaan lopen: de Root Glacier Trail. Er zijn geen bijzonderheden te melden alleen moeten we ‘Bear Aware’ blijven tijdens onze wandeling. We lopen immers in Bear-country.

Root Glacier

We lopen door Kennicott en beginnen aan onze tocht naar Root Glacier. Terwijl we dichterbij komen zien we steeds beter het witte gedeelte van de gletsjer verschijnen. De gletsjer ligt ook in de vallei langs het dorp maar is daar met een laag zwarte gravel bedekt. Alleen hier en daar zie je het ijs er doorheen prikken. Het pad naar de Root Glacier is goed te lopen en stijgt eigenlijk het grootste deel van de tocht licht. Dat is een voordeel want dan lopen we op de weg terug merendeels omlaag. 😉

Aangekomen bij de splitsing naar de voet van Root Glacier buigen we af naar links en dan wordt het pad iets uitdagender maar nog steeds goed te doen. Als we bij de voet van de gletsjer zijn staat een gids klaar om met zijn groepje te vertrekken. Zij dragen allemaal ijzers onder hun schoenen maar die hebben wij natuurlijk niet bij ons. We hebben wel onze wandelstokken bij ons. Volgens ons moet het daar ook mee lukken. Het eerste stukje de gletsjer op is meteen het steilste stuk maar is ook nog bedekt met een laag gravel die ons samen met de stokken wel voldoende grip moet geven. En inderdaad zonder enkel probleem staan we even later op de gletsjer.

Root Glacier

We lopen ongeveer een kilometer de gletsjer op naar de stukken waar het ijs nog zuiverder is en genieten daar van het uitzicht en maken enkele foto’s. Ondertussen is het kwart over 11 en om half 2 moeten we terug zijn in Kennecott voor de rondleiding door de mijn-fabrieken die we hebben geboekt. En aangezien dat we inschatten dat de gletsjer af net iets lastiger zal zijn en we ook nog moeten lunchen besluiten we om terug te keren. Inderdaad is de gletsjer af net iets lastiger dan erop. Het gaat eigenlijk het hele stuk goed tot we aan de rand van de gletsjer zijn en meteen ook weer bij het steilste stuk. Cindy glijdt daar een keer onderuit en houdt er een vieze broek aan over. Ach… als dat het ergste is. 😉

We klimmen eerst het dal uit en houden dan een korte koffiepauze en proeven onze KitKat dark chocolat die we in de Walmart hebben gevonden. KitKat met pure chocolade is misschien nog wel lekkerder dan de variant die wij in Nederland kennen met melk chocolade. Hierna lopen we terug naar het dorp waar we rond half 1 aankomen. De temperatuur is ondertussen aardig aan het stijgen en er is nagenoeg geen wind. In de schaduw eten we dus onze lunch op en gaan ons dan melden bij het kantoor wat de tour organiseert.

Kennecott Mines

Na het invullen van de nodige gegevens en het ondertekenen van een waiver van alle aansprakelijkheden (hoe Amerikaans 😉 ) mogen we verzamelen op het achterdek van de General Store. Even later is ook onze gids Max er en die neemt ons mee naar de oude fabriek waar ze het kopererts deden vermalen en rafineren. Tijdens de wandeling omhoog laat hij ons de nodige gebouwen zien en legt hun functies uit. Aangekomen in de fabriek lopen we van boven naar beneden en volgen we dezelfde weg die ook het kopererts aflegde. Erg leuk en interessant om te horen hoe e.a. in zijn werk ging.

Hij laat ons ook nog de fabriek zien waar met chemicaliën het koper uit het erts werd gewonnen en de stoomcentrale die men hier gebouwd heeft voor deze kopermijnen. Dan is het 4 uur en wordt het voor ons tijd om de shuttle terug te nemen naar de voetbrug. Het is een lange dag geweest en we hebben veel gelopen en dat voelen we aan onze voetjes. Terug in onze cabin genieten we van een biertje en kunnen we terugkijken op weer een geslaagde dag met heerlijk weer. We boffen echt!

Overnachting: Aspen Meadows B&B, McCarthy
Vandaag gereden: 6 mijl (10 km)
Totaal gereden: 1267 mijl (2040 km)
Het weer vandaag: Het is fris als we wakker worden, ook in onze cabin waar we geen verwarming aan hebben gezet. Als we in de auto stappen zien we dan ook dat het maar 7 graden is. Maar het zonnetje schijnt al en het belooft een mooie dag te worden. Overdag wordt het dan ook een heerlijke 20 graden en we hebben strakblauwe luchten.

Terug naar dag 10Verder naar dag 12


Reacties

Alaska 2018, Dag 11: McCarthy — 2 reacties

  1. Wat een heerlijk verslag en mooie foto’s.

    Fijn dat jullie zo gedetailleerd schrijven; we willen ook een trip naar Alaska boeken en met jullie tips zal dat zeker makkelijker uit te zoeken zijn.

    Veel plezier nog !

    PS: cool dat jullie de Mountain goats hebben gezien!

    • We houden het deels ook bij voor andere Amerikaliefhebbers, mede in de hoop dat zij er ook iets aan hebben. We halen altijd ook veel informatie uit reisverslagen van anderen. Als je nog iets wilt weten mag je altijd contact opnemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.