Westcoast USA 2012, Dag 1: Vertrek naar Los Angeles

11 september 2012,

Vanmorgen op tijd ons bed uit, om kwart voor vier liep de wekker af en we moesten al vroeg op Schiphol zijn. Dus dat was wel effe doorbijten zo’n korte nacht. Zoals gepland zeten we mooi om half vijf in de auto op weg naar Schiphol. Op P3 konden we meteen onze koffers al inchecken op de parkeerplaats, dat zou ons tijd besparen omdat we dit dan op de luchthaven niet meer hoefden te doen, extra service van Arkefly. Helaas een aantal mensen voor ons was er schijnbaar iets mis met de incheckterminal, dus daar hebben we uiteindlijk nog bijna een uur staan te wachten, en dat terwijl er maar 4 stelletjes voor ons waren.

Ben je aan eindelijk de beurt en krijg je om kwart over 6 eindelijk je boardingkaart krijg je ook doodleuk de mededeling dat je wel om half 7 bij gate D2 moet zijn om te boarden voor de vlucht. Yeah right! Wat denk je zelf? In 15 minuten tijd de auto nog ergens zien kwijt te raken op P3, de shuttlebus pakken naar Schiphol, door de douane en dan hollen naar de gate? Dacht het niet. Gelukkig was het maar pre-boarden om half 7, de welbekende body-check en controle van je bagage. Uiteindelijk om half 8 begon het boarden, en nagenoeg op tijd zijn we vertrokken.

Gokkasten op de luchthaven van Las Vegas

Na een voorspoedige vlucht van 11 1/2 uur de tussenstop op Las Vegas. En het eerste wat je zie als je het vliegtuig uit komt zijn gokkasten. Viva Las Vegas!!! We hadden geluk: we stonden vooraan in de rij bij de immigratie en onze koffers waren er gelukkig ook heel snel. Met de koffers daarna door de douane, om deze meteen weer in te mogen leveren omdat ze terug aan boord van hetzelfde vliegtuig gaan. Daarna nog snel even een koffie gescoord bij Starbucks. Want om 12 uur zouden we weer vertrekken naar Los Angeles. Maar helaas liep dat anders dan verwacht. Eerst moesten we wachten op ongeveer 20 Transit passagiers die door de douane werden tegengehouden en daarna moesten we wachten omdat het luchtruim van Los Angeles te vol was met inkomende vluchten. Dus uiteindelijk met een uurtje vertraging op LA geland.

The Strip vanuit het vliegtuig

Daarna was het een fluitje van een cent, de koffers waren er heel snel en we hoefden ook niet meer door de douane omdat we alle formaliteiten al in Vegas hadden afgehandeld. Dus vrij snel zaten we in de shuttlebus naar Alamo, waar we onze auto gehuurd hebben. Daar aangekomen staat een wachtrij voor de balie dat wil je niet weten, daar staan de verhuurmaatschappijen trouwens ook om bekend. Aan de balie proberen ze je nog allerlei upgrades en verzekeringen aan te smeren. Maar gelukkig hadden wij online vooraf ingecheckt en konden we dus aan de selfservice zuil zelf onze huurvereenkomst uitprinten. Wat een stuk sneller was dan aansluiten in de rij. Als je dan de huurovereenkomst hebt, mag je naar buiten en dan mag je in jouw gereserveerde klasse zelf een auto kiezen. Voor ons is het een zwarte Jeep Patriot geworden met geen leren bekleding (bewuste keuze vanwege de zon) en nog niet al te veel Miles op de teller.

Jeep Patriot

Vervolgens op naar het hotel, onze eerste kilometers in een vreemd land. Gelukkig valt het rijden in de States behoorlijk mee. Gewoon in je eigen rijbaan blijven en meegaan in flow. Aangekomen bij het hotel hebben we ingecheckt, de koffers naar de kamer gebracht en zijn we nog even op ontdekkingreis door LA gegaan. Omdat we toch nog redelijk vroeg waren hebben we nu alvast wat dingen bekeken die we later wilden zien en zo konden we ook meteen nog wat meer aan de auto en aan het verkeer wennen. Het verkeer went echt vrij snel, je wordt links en rechts ingehaald op de snelweg, richtingaanwijzers gebruik je alleen als je er echt snel tussenmoet of op kruispunten. En bij stoplichten mag je door rood rechts afslaan als je daar niemand mee hinderd. Alleen op de highway de afslagen maar een keer van te voren aangegeven. Dus daar hebben we wel wat moeite mee gehad. Zelfs met behulp van TomTom. Dus in het begin toch regelmatig een afslag te laat of te vroeg genomen. Zeker omdat we ook tijdens de spits hebben gereden en dan is het best druk om je heen. 😉 Maar nu hebben we het door, denken we… We zullen het morgen wel merken of het ook echt snappen. 😉

Los Angeles

Onderweg toch nog stiekum veel gezien van LA, maar we hebben ook al 75 mijl gereden in deze stad. En de Santa Monica Pier in de avond bezocht. Wat er ook erg mooi uitzag. Daarna terug naar het hotel om in de bar nog een biertje te pakken. Maar na het eerste biertje komt de vermoeidheid met een klap opzetten. Wat ook wel logisch is, we zijn tenslotte al ruim 26 uur wakker zonder slaap. Dus tegen 10 uur toch maar naar bed gegaan. Morgen gaan we vanuit LA naar de kust omhoog richting San Simeon.

 

 

Verder naar dag 2: Los Angeles – San Simeon

Los Angeles

Santa Monica Pier

 

Reacties

Westcoast USA 2012, Dag 1: Vertrek naar Los Angeles — 5 reacties

  1. Nou jullie zullen wel goed gaar zijn, van die lange vlucht!! Maar nu Let,s go, op naar L.A. Tot de volgende up date, ” have a nice flyt ” bayyyyy o.T& t.J xxx

  2. “Dus regelmatig een afslag te laat of te vroeg genomen. Zeker omdat we ook tijdens de spits hebben gereden en dan is het best druk om je heen.”

    => Herkenbaar… maar dat is vooral in Los Angeles zo, de rest is makkelijker rijden!
    Have Fun!